Stockholm aan de Zenne

Lange gijzelingen slaan diepe psychologische wonden die slechts langzaam helen, zowel bij gijzelaars als gegijzelden. Er ontstaat daarenboven een vreemde band tussen gijzelaars en gegijzelden, een perverse solidariteit tussen zij die opgesloten zijn en zij die opsluiten. Niet zelden groeit er wantrouwen en zelfs vijandschap jegens de buitenwereld die onmogelijk kan begrijpen wat de actoren van de gijzeling doormaken. Hoe langer de gijzeling, hoe groter het verlies van elementaire werkelijkheidszin, hoe moeilijker het afkicken, hoe pijnlijker het herstel. Daaraan moest ik meermaals denken bij het gadeslaan van de eindeloze onderhandelingen van afgelopen zomer, herfst en winter. Daaraan en ook aan “Huis Clos” van Sartre . “L’enfer, c’est les autres”, nietwaar?

 

En laat niemand denken dat ik ook maar één dag verlangd heb om bij het Kasteelgezelschap te behoren, of dat mijn overpeinzingen ingegeven zijn door nijd, spijt of afgunst. Neen, ik probeer te begrijpen, te doorgronden. Niet zozeer de politieke achtergronden want die zijn simpel, maar de psychologische mechanismen die tot de huidige verdwazing hebben geleid. Wat is hier in godsnaam aan de hand, zo vraag ik me nu al maanden af. Wat bezielt mijn politieke collegae om zich zo te gedragen? Wat bezielt de media, de Vlaamse nog veel meer dan de Franstalige, om politiek in België te herleiden tot een (slechte) soap? En hoe is het allemaal begonnen?

 

De RTBF uitzending met een fake bericht in een fake journaal, maar gebracht door een heuse journalist, dat Vlaanderen België eenzijdig had opgeblazen, was een eerste veeg teken. Hier werd fictie voorgesteld als realiteit, en omdat zoveel Franstaligen geen enkele rechtstreekse voeling meer hebben met de Vlaamse realiteit, ging het fake journaal er bij vele kijkers in als zoete koek.

 

Tussen haakjes, wij die ons terecht zorgen maken over de gevolgen van een onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo, springen wel heel lichtzinnig om met ons eigen land, alsof ons land van een andere orde zou zijn, van een hogere, onaantastbare orde, of van een lagere onbeduidende categorie. Een politieke fictie als het ware, waarmee je naar hartenlust kan dollen.

 

Maar terug naar Hertoginnendal. Terwijl de onderhandelaars wekenlang aan de slag waren, waren ook twee TV–ploegen aan het werk, een Franstalige en een Nederlandstalige. Ze zouden elk een beeldverslag van de onderhandelingen maken, aan de hand van beelden en interviews met enkele deelnemers die hun medewerking hadden toegezegd. Tegen de afspraken in, zond de RTBF haar verslag uit nog voor er een nieuwe regering was; de VRT wachtte netjes zolang. Ik vind die verslagen merkwaardig. Ze hebben me niet echt wijzer gemaakt, maar ik vond het fascinerend te aanschouwen hoe de makers en deelnemers de werkelijkheid fictionaliseerden, nog voor ze goed en wel voorbij was. Ze maakten geschiedenis zullen ze gedacht hebben, maar dat deden ze nauwelijks. Ze maakten fictie. Ze werden makers en deelnemers van een reality show, ze transformeerden de realiteit in een show, zij het dan een nieuwsshow. De realiteit zou worden verknipt en herschikt, dat wisten ze toch allemaal. Zes maanden onderhandelingen samenballen tot een uur televisie, dat kan niet anders dan een gecomprimeerde, gereduceerde en dus gemanipuleerde versie van de werkelijkheid opleveren.

 

De formatie werd aldus gefictionaliseerd terwijl ze   nog volop aan de gang was, en de uitkomst nog niet was gekend.

Politiek werd een episode van “Het Leven zoals het is”, “Peking Express” of, horresco referens, van “Big Brother”.

 

Maar het verhaal is niet ten einde. Na de fictionalisering van de politieke werkelijkheid, krijgen we nu de serialisering. Van Charles Dickens wordt verteld dat Londenaars urenlang aanschoven om als eersten zijn nieuwste aflevering van bijvoorbeeld Oliver Twist te lezen. Ik vrees dat de Wetstraatserie minder bijval zal kennen. Om te beginnen is het nieuwe er allang af. Oh neen, niet nog eens denk ik bij elke nieuwe aflevering.

 

Behalve serialisering (het herleiden van werkelijkheid tot afleveringen van fictie) is hier nog iets anders aan de hand: de finale ontluistering van het politieke bedrijf en van al wie er van ver of dichtbij iets mee te maken heeft. Alles en iedereen moet er deze keer aan geloven, met inbegrip van het staatshoofd. Iedereen moet het ontgelden, want van elkeen worden liefst de kleinere kantjes belicht. Nu weten we dus finaal dat onze onderhandelaars ook maar gewone mensen zijn. Wat een revelatie!

 

Maar dank zij wie weten we dat? Dat wordt ons onthouden. Waarschijnlijk om de nieuwsgierigheid aan te scherpen, blijven de bronnen anoniem. Op die manier is niemand verantwoordelijk en iedereen verdacht. Vanuit de comfortabele anonimiteit wordt deze ontluistering ingezet, met als kroonstuk (als ik zo mag zeggen) het relaas van gesprekken met het staatshoofd.

 

Onthullen wat er door het staatshoofd is gezegd, en wat men hem heeft verteld, gaat in tegen alle geplogenheden en maakt het hem onmogelijk zijn taak naar behoren te vervullen. Wellicht is dat trouwens de bedoeling. En als het niet de bedoeling was, getuigt het van domheid.

 

Hopelijk luidt deze serie niet het begin in van een nieuwe trend, maar het einde van de politiek als gijzeling.

 

Annemie Neyts

Minister van Staat

Europees Parlementslid

Russia: A part of Europe or apart from Europe?

Op 24 januari 2008 organiseren de ELDR (de Europese liberale partij) en de liberale fractie in de Raad van Europa een conferentie over de relaties tussen de Europese Unie en Rusland. Deze conferentie zal doorgaan in het Renaissance Hotel te Brussel (Rue du Parnasse 19, 1050 Brussel) van 10 tot 18.30. Inschrijven kan op het secretariaat van de ELDR via rplummer@eldr.eu of op 02/237.01.47.

 

ELDR Conferentie

Russia : A part of Europe or Apart from Europe?

Donderdag 24 Januari 2008

Renaissance Hotel
Parnassusstraat 19
1050 Brussel

 

10:00 – 10:15             Verwelkoming door Annemie Neyts, Voorzitter ELDR Partij, Lid van het Europees Parlement

 

10:15 – 10:30              Inleiding

 

10:30 – 11:30                         An overview of Russia and EU–Russia relations

 

Gemodereerd door Annemie Neyts, Voorzitter ELDR Partij, Lid van het Europees Parlement

 

– Falk Bomsdorf, Friedrich Naumann Stiftung, Moskou, Rusland

– Professor Mark Entin, European Union studies institute of Moscow State University of international relations. Directeur van de Jean Monnet zetel

– Mikhail Kasyanov , Voorzitter van de   People’s Democratic Union en voormalig Eerste Minister, Rusland

 

11:30 – 11:45                         Koffiepauze

 

11:45 – 13:00                         Trade and business with Russia

 

Gemodereerd door Kristiina Ojuland, Ondervoorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, Estland

 

– Howard Chase, Directeur, European Government Affairs, BP Europa

– Dennis Kredler, Strategy Analyst, European Roundtable of Industrialists

 

 

 

13:00 – 14:30              Persconferentie en Lunch

 

 

14:30 – 15:45                         Watchdogs of democracy: Civil society and political parties

 

Gemodereerd door Maxim Reznik, Voorzitter van Yabloko St Petersburg, Rusland

 

– Grigory Yavlinsky, Voorzitter Yabloko Partij, Rusland

– Dr Timofei Bordachev, Directeur, Centre for Comprehensive European and International Studies at the State University – Higher School of Economics, Rusland

 

15:45 – 17:00                         EU foreign policy with regard to Russia

 

– Janusz Onyszkiewicz, Lid van het Europees Parlement, Polen

– Laetitia Spetschinsky, InBev-Baillet Latour Chair, Katholieke Universiteit Leuven

 

17:00 – 17:15              Conclusie door Annemie Neyts, Voorzitter ELDR Partij, Lid van het Europees Parlement

 

17:15                           Cocktail

NIEUWJAARSRECEPTIE Open-Vld Brussel Stad

VOOR LEDEN EN SYMPATHISANTEN VAN Open Vld Brussel

 

Uitnodiging

aan Open Vld leden en

sympathisanten

Nieuwjaarsreceptie

Open-Vld Brussel-Stad

Zaterdag 19 januari

2008

om 11u

in restaurant Strofilia

Varkensmarkt 13

1000

Brussel

Inschrijven op:

bureau.annemieneyts@annemie.eu

tel: 02/425 10 92                                           fax: 02/425 11 06

Annemie over het voortbestaan van de federale staat

Annemie sprak op Radio Eén in het programma “De Ochtend” over het verderbestaan van de federale staat België.

Hier vind je het interview met Annemie in het programma “De Ochtend” op Radio Eén.

Voor diegenen die niet het hele programma willen horen, het interview begon om 8 uur 34.

Hieronder vind je het Federaal Pact waarvan sprake:

 

Dit Pact, een initiatief van de vzw BPlus (www.bplus.be), heeft de ambitie een vertrouwensklimaat te scheppen tussen de politieke verantwoordelijken van Noord en Zuid alsook tussen de inwoners van de Gemeenschappen en   Gewesten waaruit België bestaat. Hiermee wensen wij bij te dragen tot een positieve sfeer, waarin een staatshervorming gerealiseerd kan worden die ten goede komt aan alle Belgen, Vlamingen, Walen en Brusselaars, dit met respect voor elke taalgemeenschap.

 

Zij die dit Pact ondertekenen verbinden er zich toe de erin opgenomen beginselen toe te passen, zonder evenwel zich hierdoor te binden aan B Plus.

 

Het federale Pact heeft de steun gekregen van een aantal “peters en meters”, vooraanstaande Belgische politici van beide zijden van de taalgrens en behorend tot verschillende ideologische stromingen.

 

  • Het federale model, onder meer gebaseerd op de interpersoonlijke solidariteit, is de staatsvorm die het best beantwoordt aan de eigenheid van België en van zijn deelgebieden.
  • De evolutie van dit model mag in geen enkel geval leiden tot separatisme, dat onder welke vorm dan ook dient te worden afgewezen.
  • Wij benadrukken de multiculturele meerwaarde van ons land, waarbij het aanleren van de andere landstalen moet worden aangemoedigd.
  • De nodige regionaliseringen en herfederaliseringen van bevoegdheden zijn alleen geloofwaardig indien ze bijdragen tot het welzijn van alle burgers, in welk Gewest ze ook mogen wonen.
  • Elke institutionele hervorming dient het federale model te moderniseren en efficiënter te maken.
  • Wij geloven in de dialoog, het overleg en het wederzijdse begrip tussen de drie taalgemeenschappen van ons land.
  • De samenwerking tussen de deelstaten betreffende hun respectievelijke bevoegdheden, is essentieel.
  • De federale overheid zal in mechanismen voorzien die belangenconflicten tussen Gewesten en/of Gemeenschappen kunnen oplossen.

JAARLIJKS ETENTJE ANNEMIE NEYTS

van Annemie NEYTS, Minister van Staat en Europees Parlementslid

en René COPPENS, Brussels Volksvertegenwoordiger en Schepen

Zaterdag 24 november  – 18u tot 22u

Zondag 25 november – 11u30 tot 16u

Gemeenschapscentrum De Zeyp – Van Overbekelaan 164 – 1083 Ganshoren

Annemie in de keien van de Wetstraat

In De keien van de Wetstraat gaan ze ook op zoek naar de vrouw achter de liberale politica. Wie inspireert Annemie Neyts? Hoe belangrijk is België voor haar? Heeft zij vrienden in de politiek? En wat zijn haar ambities nog?

Annemie Neyts

Vrijdag 30 november 2007

Na meer dan 170 dagen is ons land een hot item in de Franse krant Libération, in Le Monde en bij BBC World. In eigen land wordt het zoveelste ultimatum probleemloos verbroken.

Stand van zaken op dit moment is onduidelijk maar we kunnen’gerust’ zijn, de oranjeblauwe onderhandelaars blijven met elkaar spreken en formateur Leterme zoekt een oplossing.

De vraag is wat de N-VA zal doen. En hoe CD&V daarop zal reageren. In De Keien van de Wetstraat spreken Kathleen Cools en Ivan De Vadder met minister van staat Annemie Neyts van Open VLD. Hoe kijkt zij naar deze vreemde formatie? En welke richting zal, kan of moet dit uitgaan? Loopt ons land schade op en wat antwoordt zij op vragen van haar Europese collega’s?

Bekijk het hier.

Villa Politica in Straatsburg

do 25/10/07 – Villa politica ging deze week naar Straatsburg. Daar werd gedebatteerd over de toekomst van de Europese Unie en over de uitbreiding met Turkije.

Een Unie die de mensen niet meteen beroert. En die ver van ons afstaat. Maar is dat wel zo? Wat doet de EU, wat doet het Europees Parlement?

Wat doet een Europees parlementslid? Lopen ze in het gareel van de lobbygroepen, of luisteren ze naar de mens in de straat?

We laten de debatten zien, en Vlaamse Europese parlementsleden wikken en wegen de heikele thema’s.

Oud-premier Dehaene (CD&V) bijvoorbeeld. Die zag zijn eigen voorstel voor een Europese grondwet indertijd door de neus geboord.

Nu komt een soortgelijk verdrag er wel, wat vindt hij daar nu van? We laten hem evalueren, samen met Dirk Sterckx (Open VLD).

Frieda Brepoels (N-VA) en Mia De Vits (SP.A) leggen uit waarom Turkije wel of niet bij Europa moet.

We hebben het met Ivo Belet (CD&V) over de maandelijkse verhuis van Brussel naar Straatsburg. Ook Annemie Neyts (Open VLD), Koen Dillen (Vlaams Belang) en Bart Staes (Groen!) doen hun zeg.

Annemie: herkozen als ELDR voorzitter

Op het 28ste ELDR congres te Berlijn werd Annemie herkozen met 80% van de stemmen

Dit is de speech die Annemie bracht bij de opening van het congres. Meer vindt u op www.eldr.eu.

 

Dear Prime Minister,

Dear Commissioners,

Dear Party leader,

Dear Friends,

Chères Amies, Chers Amis,

Liebe Freundinnen und Freunden,

 

 

J’ai le plaisir et l’honneur de vous souhaiter la bienvenue au 28ième congrès de l’ELDR où nous sommes les invités du FDP que je remercie de tout cœur de nous recevoir ici en cette belle ville de Berlin. De toutes les capitales européennes, Berlin est sans doute la plus emblématique. Qu’elle soit redevenue la capitale de la République Fédérale d’Allemagne après avoir si douloureusement symbolisé pendant plus de quatre décennies la grande déchirure du continent européen constitue, tout comme le dernier élargissement de l’Union Européenne, la marque ô combien tangible du succès inégalé de l’Union Européenne.

 

Faut-il que nous, les citoyens de la «vieille Europe» soyons devenus égoïstes et égocentriques, sourds et aveugles à tout ce qui n’est pas nous, pour ne pas nous émerveiller jour après jour, année après année, de compter parmi «nos» capitales Prague, Varsovie, Budapest, Bucarest, Sofia, Talin, Vilnius, Riga, Ljubljana et la Valette. Alors que Nicosie reste coupée en deux par une «ligne verte» qui pour être en bois, n’en est pas moins affreuse, Berlin, plus belle que jamais, a pansé ses plaies et repris le rang qui est le sien parmi les cités européennes.

 

Meine lieben Freundinnen und Freunde, einen Koffer nach Berlin tragen ist immer wieder ein ganz besonderes Vergnügen und ich danke der FDP herzlich dafür uns dieses Vergnügen zu bieten. Einen ELDR Kongress auszurichten ist aber kein einfaches Unterfangen, denn dann hat man es mit unserer Generalsekretärin zu tun, die aus Norditalien stammt. Sie kombiniert also Nordliche Präzision mit südlichem Temperament – eine explosive, aber sehr effective Mischung. Aber, lieber Guido, auch ihre Mitarbeiter sind starke Persönlichkeiten und zusammen haben unsere Teams uns einen schönen und interessanten Kongress vorbereitet.

 

Dear Friends, last year’s 27th ELDR congress took place in Bucharest, a very appropriate venue in view of the soon to materialize EU – membership of Romania and Bulgaria.   Enlargement however was not the central theme of our congress.

 

 

 

We concentrated upon the internal and external security of the Union firstly to take stock of recent developments in both fields and secondly because we wanted to reaffirm our strong belief that the four freedoms that are at the heart of the whole European undertaking should remain firmly anchored in the centre of all EU policies.

 

The four freedoms are the free movement of people, goods, capital and services that are at the heart of the economic policies of the Union which remain dedicated to the completion of a truly open and single market. In other areas, however, freedom of movement, especially of people, has come under suspicion.

 

My husband and I have travelled to South – East Asia this summer. We have been photographed upon entering each country we visited, and several times upon leaving as well. Many of our delegates are frequent flyers and we all have experienced hilarious, irritating and sometimes even offensive instances at airports inside the Union and elsewhere.

 

Millions of people each day are thus treated as potential wrongdoers whose movements are tracked. One wonders whether these extraordinary measures, including the obligation to carry liquids and gels in a transparent plastic pouch, serve any other purpose than to offer a token sense of security.

Several Liberal members of the European Parliament are at the forefront of the struggle to prevent security measures to unduly curtail citizens’ rights to travel and generally to move around freely, and their’s is a brave struggle that deserves support.

Curtailing the free movement of every single person cannot possibly be the right answer to the threat of terrorism. Even trying to keep track of all such movements is so daunting an undertaking that it is doomed to failure and utter futility.

Terrorism moreover is not just a security issue; it is first and foremost a political issue.

And it is a formidable political issue, probably the most daunting one we are faced with. One might be forgiven to dodge it and look at it from the security side which at first sight appears easier to do and, as I said, gives one a false sense of being sensible. In the meanwhile all of our citizens come under suspicion, while the political issues are allowed to fester.

 

The European Security and Defence Policy is being developed to give the European Union the military means to carry out what we used to call the Petersberg tasks, that is to make peace, to keep peace and to allow for urgent humanitarian intervention.

Several such missions have been undertaken or are being carried out, in the Western Balkans but also in Aceh ( Indonesia), in Eastern Congo and most recently in and around the capital of the Democratic Republic of Congo.

Another ESDP-mission is under preparation: a one year mission to eastern Chad and the north of the République Centre – Africaine. It is authorised by the UN Security Council and it is aimed at stabilising a region near the Darfur in order to facilitate a UN operation in the Darfur proper.

 

For several years now, many hands were wrung over the horrors in the Darfur and many clamours were heard that we needed to do something. But now that something might be under way, it appears that the member states are reluctant to release the funds necessary to finance the operation and even more reluctant to commit troops and material.

 

This is not serious to say the least. If we want the EU to play a role in world affairs and to really contribute to make the world a safer place, we should be true to our rhetoric and follow up on our declarations with acts. And if we are unwilling to act, to commit troops, finances and material, we should just shut up. But then we should also stop complaining when the United States act in a way we don’t like, or when Russia treats the Union with barely disguised contempt, or when China and India and Japan don’t listen when we want them to exercise pressure upon Burma, or upon Sudan.

 

The inconvenient truth, I am afraid, is that the European Union can ill afford to retreat from the world, because the world has really become a village, a village    with some very messy quarters. And those quarters intrude upon us, even when we would prefer to look the other way.

 

I believe that we are nearing an important moment of truth, the moment to coldly assess where we stand as individual state, as a member state of the European Union and as a member of what used to be called the concert of nations, I mean the United Nations.

 

Those of us who belong to nations that once were empires might believe to be strong enough to run their own course, independently from everything and everybody else, but surely they know deep down that this is an illusion. Those of us who belong to small nations might believe that they can escape unwelcome attention, but theirs’ are generally trading nations that very much depend upon others. The inconvenient truth, once again, is that there is no escaping from the outside world.

 

 

 

We will of necessity need to continuously concentrate on these issues of security, both internal and external, because our future depends on it.

At the same time we will need to work hard on the most daunting political issue we are faced with, that is how to respond politically to the threat of terrorism.

 

I believe Liberals are especially well equipped to take on these challenges. While acknowledging the worth of national and cultural heritages, we are generally not prone to narrow minded nationalism, and even less to all strands of chauvinism. While recognising the importance of good functioning states and state structures, we recognise the unique value of each and every human being.

While recognising the paramount value of justice and equity, we value individual freedom at least as much.

 

When I was the president of the Liberal International I have experienced time and again that these beliefs are shared by Liberals all over the world. This being so we are as Liberals indeed well suited to tackle the most pressing issues of our era.

 

The European Union has been mostly inward looking for the last few years: enlargement and treaty reform have taken up a lot of energy. Understandably, we European Liberals have done the same.

 

In the meanwhile, however, the world hasn’t stood still.

It is high time to renew the acquaintance from the different angles of the fight against climate change, the opening up of the world economies, and the peaceful spread of democracy.

 

This is why we also have invited speakers from far away: Cambodia, India and China.

 

Liberal members of National Parliaments and of the European Parliament have a special responsibility in all of these issues and this is why we have devised a special programme for them at this congress.

 

We hope to encourage them to exchange experiences and practices, so as to help build a true network of Liberal Parliamentarians from all over Europe.

This same weekend the Heads of State and Governments of the European Union meet in Lisbon for a very important summit, which will hopefully reach a final agreement on the Revised Treaty and which will also assess the progress of the Lisbon agenda aimed at turning the Union into the first knowledge society of the world.

 

I am most grateful that the Prime Minister of Denmark has been willing to stop by Berlin on his way to Lisbon. He will bring to Lisbon our wishes for a successful conclusion of the long path to treaty reform. The treaty does not contain all we have wished for but, as it stands, it is better than what we have now. I hope that after this summit we will be able to concentrate on its ratification so that the Union will be better equipped to deal with today’s huge challenges.

 

I am also proud and thankful that two commissioners have come to Berlin to address us. The Vice-President of the Commission, Siim Kallas is from Estonia, a new state that freed itself from the Soviet Union less than twenty years ago, and that courageously embarked on the road to bold reform. Siim Kallas is now in charge with an almost as challenging task, the streamlining of the inner workings of the Commission. Olli Rehn, fromFinland, is doing an absolutely great job as commissioner in charge of enlargement. While the enthusiasm for enlargement was slowly waning, he kept the pace and the path. He has been instrumental in helpingRomania and Bulgaria to join the Union on 1 January 2007 and is now conducting the negotiations with Croatia and Turkey.

 

Before we listen to them however, we will hear Guido Westerwelle, the leader of our host party, the FDP. Guido has guided his party to a tremendous success during the last German federal elections and now leads his party as the largest   opposition party in Germany.

 

Guido, I once again thank you very much for hosting this congress and give you the floor.

 

 

 

 

Annemie Neyts–Uyttebroeck

ELDR President

MEP

Annemie op Kanaal Z op zaterdag 13 oktober

In Open Kaart een gesprek met Annemie Neyts, voorzitter van de Europese Liberalen en Bruno Tobback, uittredend Federaal Minister van Leefmilieu en Pensioenen over het verlies van Paars, de aanslepende regeringsonderhandelingen en … vrouwen in de politiek.

Hier vindt u het debat tussen Annemie Neyts en Bruno Tobback op Kanaal Z.